Mini Imagine


Είναι μέσα στο δωμάτιο του και κοιτάει την φωτογραφία της.Τόσο όμορφη...Τόσο γλυκιά...αυτά τα μάτια της...Αναστέναξε.Έβαλε αυτήν την φωτογραφία που κρατούσε με κάποια άλλη της τώρα.Ήταν οι δύο τους αγκαλιά και από πίσω φενότανε το άγαλμα του Χριστού.Ήταν η πρώτη τους φώτο στην Βραζιλία και θα ήθελε να την θυμάται.Γύρισε και είδε την ημερομινιά και αμέσως τον πόνεσε πολύ.Την γύρισε και την άφησε κάτω.Ακούμπησε την πλάτη του στην πλάτη της καρέκλας και άρχισε να κοιτάει έξω την θάλασσα που σήμερα ήταν ήρεμη.

*Τετάρτη 26 Μαρτίου 2016

Όπως πάντα τρέχει για να πάει στα παιδιά που τον περιμένουν.Μάλλον έχει αργήσει και θα του φωνάζουν αλλά δεν πειράζει θα καταλάβουν ότι είχε κάποια δουλειά και θα τον κοροϊδεύουν.Εκεί που έτρεχε έπεσε πάνω του κάτι με αποτέλεσμα να πέσει κάποιος πάνω του.Σύκωσε το βλέμμα του και είδε δύο καστανά υπέροχα γατίσια μάτια να τον κοιτάνε.Η κοπέλα συκώθεικε αμέσως και ο ίδιος συκώθεικε.
«Είσαι καλά;» είπε ανύσηχος
«Καλά είμαι...Εσύ πώς είσαι;» είπε εκείνη
«Καλά είμαι εγώ» είπε χαμογελαστός
Εκείνη πήγε να φύγει αλλά γρήγορα την έπιασε από το μπράτσο με αποτέλεσμα να γυρίσει να τον κοιτάξει.
«Σου έπεσαν αυτά...Με λένε Νειμάρ εσένα;»
Εκείνη τον κοίταξε και του χαμογέλασε.Ακόμα και το χαμόγελο της ήταν πολύ όμορφο.Κοίταξε και είδε ότι είχε μακριά μαύρα μαλλιά.Μικρόσωμη και αδύνατη.Εκείνη πήρε το κινητό του και του έγραψε το κινητό της και το όνομά της.Το όνομα της ήταν Άντζελα.Μετά έφυγε βιαστικά και εκείνος πήγε στα παιδία.*


Χαμογέλασε σε αυτήν την ανάμνηση μόλις του ήρθε και ένα δάκρυ του κύλισε από τα μάτια του.Άμα ήταν μαζί του θα του έλεγε ότι δεν της αρέσει να βλέπει αυτά τα δύο πράσινα μάτια να κλαίνε.Αμέσως τα σκούπισε και συκώθεικε.Πήγε στο κρεβάτι του και ξάπλωσε και έβλεπε έξω.Εκεί που είναι έχει και δικό του προσωπικό που τον κοιτάει και δεν είναι μόνος του.

*Πέμπτη 27 Μαΐου 2074

Είναι δίπλα της και προσπαθεί να φανεί γερός.Είναι 82 χρονών όπως και η αγάπη του.Εκείνη γύρισε και του χαμογέλασε.Του έσφιξε το χέρι του και εκείνος την φίλησε στο κούτελο.Μέσα μπαίνει η μικρή τους κόρη η Μαρία.Μόλις τους είδε χαμογέλασε.Έχουν περάσει τόσα χρόνια και είναι πραγματικά ένα αγαπημένο ζευγάρι.
«Πως είναι μπαμπά;» είπε εκείνη
Ο Νειμάρ της έκανε νόημα να βγούνε έξω και εκείνη τον άκουσε.Βγήκανε έξω και εκείνη του χαμογέλασε όσο μπορούσε.
«Η μάνα σου έχει το πολύ δύο εβδομάδες ζωή» είπε εκείνος
Τότε από πίσω εμφανίστικε ο Νταβί.Ο Νταβί ήταν ο μεγαλύτερος γιος του.Μπορεί να μην ήταν από την Άντζελα αλλά ήταν και θα είναι ένα αγαπημένο του κομμάτι στην ζωή του.Ο Νταβί έπεσε στην αγκαλιά του.
«Πατέρα» μόνο αυτό είπε

Οι μέρες περάσανε και ο Νειμάρ όλο και ποιο πολύ ήταν κοντά της και δεν την άφοινε.Όταν έφτασε η στιγμή όλοι είχανε μαζευτεί και την χαιρετίσανε.Πλέον είναι μόνοις τους.
«Νειμάρ μου θα ήθελα να ξέρεις τώρα που θα πάω στον άλλο κόσμο θα σε προσέχω» είπε εκείνη
«Πριν φύγεις θα ήθελα να σου πω ότι θα έρθω να σε βρω και θα ζήσουμε μαζί...Σε αγαπάω τόσο πολύ που δεν θέλω να με αφήσεις.Δυστυχός η ζωή είναι τέτοια που δεν μας δίνει την ευκαιρία να ζούμε για πάντα.Μακάρι να είμασταν σαν τους βρικόλακες που ζουν πάντα αλλά δεν γίνετε» είπε εκείνος
Τότε η Άντζελα έκλεισε τα μάτια της και ο Νειμάρ την φίλησε στα χείλη
«Σ'αγαπάω και να προσέχεις» αυτά είναι τα τελευταία του λόγια
Μετά σταμάτησε να αναπνέει και ο Νειμάρ ξεκείνισε να κλαίει.*

Πλέον είχε έρθει και η δικιά του σειρά.Μέσα μπαίνει ο Νταβί και του χαμογελάει γλυκά.Τα ξανθά μαλλάκια του τα λάτρευε όταν του τα χάιδευ.Οι ατελείοτες φορές που τον έπερνε μαζί του στους αγώνες.Έχει πολλά να πει αλλά δεν θέλει.Τις ξέρουν και οι δύο πολύ καλά.Ο μικρός τον πήρε αγκαλιά.
«όπου και να πας μπαμπά θέλω να μας προσέχεις» είπε
Ο Νειμάρ χαμογέλασε αδύναμα.
«Εννοείται παιδί μου....Σαγαπώ» είπε
Πριν σβήσει η φωνή του είπε το Σαγαπώ με δύναμη.Ένα δάκρυ κύλισε από τα μάτια του και ένα χαμόγελο χάραξε στο πρόσωπο του.Μετά από λίγο άφοισε την τελευταία του πνοή.Ο Νταβί μπορούσε να μην έκλεγε αλλά άμα ήταν σπίτι του θα λύγιζε μπροστά στην γυναίκα του.Έχασε τον πατέρα που αγαπούσε και αγαπάει και για τις φορές που έκανε χαζομάρες.Θυμάται όταν τον έπερνε στις εταιρίες για να βγάλουν μαζί φώτο....στα γήπεδα που όταν κέρδιζαν τα κύπελα έμπαινε μέσα...τις φορές που κάνανε μαζί σέρφινκ και πολλά άλλα.Αύτος ήταν ο πατέρας του και τον θαύμαζε.Ήταν ο θρύλος του ποδοσφαίρου....Νειμάρ Ντα Σίλβα Σάντος Τζούνιορ.

~Τέλος~